Apps

whatsappNu we een heftige tijd met mijn broer hebben meegemaakt, was Whatsapp onontbeerlijk.
Je kunt mensen op hun werk niet altijd storen, maar wel een appje sturen met de laatste informatie.

Op het foondisplay staat bovenaan, bij de naam, op welke datum de Whatsapper het laatst op zijn toestel heeft gekeken. Als ik nu mijn broers naam intoets en zijn (ten tijde van de foto nog) gezonde koppie zie, staat daar 17 juni 20.08.

Ik realiseer me dat daar nooit meer een latere datum zal komen te staan.
Vooralsnog laat ik onze laatste conversatie  “nog even staan”.
Mijn laatste bericht aan hem was “We denken aan je” en dat doen we eigenlijk nog steeds.
De angst of hij (meer) zal gaan lijden is weg, de spanning over hoe de volgende dag zal zijn, of de dokter in zal stemmen met de euthanasie, of hij een goede nacht heeft gehad, het is allemaal voorbij.
Hij heeft rust.
Wij nog niet echt, de spanning van de laatste tijd ebt pas langzaam weg.

Wij familie voelen ons, door deze hectische tijd nog intens met elkaar en hem verbonden.
Er is een groepsapp onder de familie gestart om dingen met elkaar te delen en om de crematie vorm te geven.
Allemaal verbonden door één persoon, die in een bed lag en sterven ging
Allemaal nog verbonden, maar één schakel mist.