Leenkarretje

Het is warm.
We fietsen en nemen onderweg een ijsje.
De weg is opengebroken en we moeten ver met de fiets aan de hand omlopen vóór we de ijssalon kunnen bereiken.
We gaan op 2 stoeltjes voor de ijssalon ons ijsje zitten oplikken.
Er komt een oude meneer met een scootmobiel aan.
Kennelijk een reguliere klant van de ijssalon want de ijsschepper komt achter zijn toonbank vandaan naar buiten.
”Vanille zeker?”
De man knikt, hij kan niet antwoorden want op dat moment gaat zijn telefoon. Hij graait in zijn borstzakje, knikt naar ons en zegt “Me dochter”.

Ik heb wel eens gelezen dat bijna elke eerste vraag die iemand stelt aan de telefoon is “Waar ben je? ”
Ook deze dochter maakt daarop geen uitzondering,   getuige het antwoord van papa
“Ik ben even aan het luchten”
– Ja, ik heb al gebeld om een uur of 12, maar toen nam je niet op. Ik ben toen maar naar buiten gegaan, eindelijk.
Ja, hij is geweest. Best een mooi dingetje, rijdt lekker.
Gewoon, buiten.
Ja dat regelt hij allemaal via jou. Hij zei wel vier keer dat regel ik wel met uw dochter. Nee, dat hoeft niet meteen. Vanavond? Ook goed. Ja, dag.-
De opschepper zit op een stoeltje met het ijsje van de man in zijn hand te wachten.
De man bergt zijn telefoon op en zegt tegen ons (weer):  “Me dochter. ‘k Ben tien dagen niet buiten geweest, ellende met mijn scootmobiel.”
Hij neemt zijn ijsje aan van de ijssalonhouder en dan weer tegen ons
“5 januari is hij gemaakt, € 600,- reparatiekosten, nou gingen weer allerlei lichtjes branden. Dat is niet goed, vast niet. Toen zei mijn dochter “Pa, ik heb liever niet dat je erop rijdt, stel dat er wat fout gaat.”
Hij lacht. “Vroeger moest je hun behoeden, nou doet zij het met mij!
Ja, ik ben wel al 88 jaar.”

De ijscoman meeluisterend naar het verhaal zegt, wijzend op voor en achterkant van de scootmobiel “Je hebt anders schade zat”
De man lacht; een leenkarretje, zo kan ik tenminste naar buiten en ik dacht bij mezelf NOU wil ik een ijsje, hebben ze hier heel die boel opgebroken, ken ik niet bij je kommen.” “Nou” zegt de ijscoman – je bent er toch.

We hebben onze ijsjes op, een goed moment om op te stappen en de 2 heren ongestoord  verder te laten converseren.