De reis

Nu wij tegenwoordig heel wat kilometers maken, zo om de 2 dagen 250 kilometer zien we heel wat langs en op de weg gebeuren.
Heel veel vrachtverkeer, nationaal en internationaal. Vrachtwagens die hun richtingaanwijzer uit doen en meteen gaan: zij zijn immers groot en het personenvervoer is klein! Laatst een personenauto die zijn richtingaanwijzer uitdeed en van de rechterbaan, 2 banen overstak naar de linkerbaan, 2 auto’s snijdend; het ging maar nét goed.
Een andere keer iemand die een roodlicht niet zag en er met volle vaart gewoon doorheen reed, gelukkig zonder iets of iemand te raken.
Personenauto’s, meestal audi’s of mercedessen die, als wij 120 km rijden waar dat mag, ons voorbij vliegen alsof we stilstaan. Ik hoop dan (heel kinderachtig) dat ze later een paar bekeuringen op hun deurmat vinden.

En waarom  is  de linkerbaan van de A 12 ( 3 rijbanen) met een groot rood kruis verbodengebied gemaakt ( geen werkzaamheden!) elke keer als we daar rijden!

Natuurlijk zien we ook wel  leuke dingen, herten in een weiland, een buizerd op een weilandpaaltje,  zwanen met hun jongen in de wei en zo nu en dan een haas.

We zien op de aardappelvelden water kanonnen, die met een grote bogen hun water over de velden sproeien.
Het landschap is aan het veranderen; nu zien we de mais omhoog schieten, nog even en ons zicht wordt beperkt door de opgroeiende stengels.  Niet alleen het landschap verandert elke keer dat we gaan.
Elke keer is er weer meer van ons project ( werk) “klaar”, elke keer is mijn broer’s gezondheid weer wat slechter, elke keer nemen we weer wat meer afscheid.