Oleander

oleanderDe supermarkt waar ik meestal boodschappen doe, heeft buiten metalen rekken met planten staan. Alle planten op die karren zijn 1 euro. Dat is een slimme zet van die supermarkteigenaar want ook mensen die normaal géén boodschappen bij die supermarkt doen, komen af en toe een plantje kopen en bij het binnengaan doen ze meestal nog wel een paar boodschappen.
Soms zijn het “gewone” planten zoals geranium of begonia. Soms zijn het ook grote planten, zoals vandaag een oleander. Ik ben  gek op oleanders, ik houd ze ’s winters over op zolder. Dat lukt al jaren met de witte en de rode, die ik al heb.

Ik bukte om onderop de kar te kijken. Er zat nog een dame op haar knieën te kijken
“Denkt u dat dit wat is? Het is wel erg goedkoop.”
Ik heb meestal goede ervaringen met deze planten en dat zei ik haar ook.
We namen allebei een oleander mee naar binnen.
Toen ik bij de kassa stond keek een dame achter mij naar de plant:
“Kost die ook een euro?” vroeg ze de cassiére?
Deze knikte.
“Dan ga ik er ook even één halen”
De cassiere sloeg de rest van mijn boodschappen aan.
“De kweker komt tegenwoordig vroeger” zegt ze tegen mij.
Ik had geen idee wat ik met deze opmerking moest en keek haar vragend aan, dat had succes” Hij kwam eerst later met de karren, de klanten trokken toen de planten zowat uit zijn handen, daar werd hij dol van. Nu hij eerder komt kan hij de karren “gewoon” neerzetten.
Ik fietste blij met mijn oleander uit mijn fietstas stekend naar huis.
Zowel de “oude” als de nieuwe hebben knoppen, nu maar wachten of ze uitkomen.