Techno robot

techZelden kom ik in een AH winkel, maar vandaag moest ik er even zijn. Ik had 2 boodschappen af te rekenen. Ik stond bij de kassa achter 2 dames; achter me stond een heer. De voorste dame rekende € 137,- zoveel af. De kassière vroeg of ze er techplaatjes bij wilde. De dame zei “nee, geef maar aan die dame” en wees op de dame achter haar. Deze schudde met haar hoofd en keek naar mij. Ik zie mijn kleinkind niet veel en weet niet waar zijn moeder boodschappen doet en wat hij wel of niet spaart maar techplaatjes klinkt me voor een jongetje van 9 wel gaaf in de oren. Dus ik knik en zeg “graag”.
De kassière geeft me de plaatjes en begint met de boodschappen van de dame voor me, die zegt: ”Geeft u mijn plaatjes straks ook maar aan haar”
Ik bedank.
De heer achter me zegt :” Geen idee waar jullie het over hebben, maar de mijne mag je ook “.
En zo vertrekt een tevreden oma met 2 boodschappen en heel veel techplaatjes vanaf Albert Hein. Nu maar afwachten of kleinzoon er blij mee is.

Ongebrande, ongezouten pinda’s.

pinda's
Bij de research voor mijn pindablog kwam ik een recept tegen wat me mega lekker leek. Ook mijn lief werd er door gegrepen, hij wilde het wel maken, dus ging ik “even” de ingrediënten kopen.

U snapt al dat het niet “even” werd.
5 Supermarkten verder en nog geen ongebrande, ongezouten pinda’s.
Bijna zonder uitzondering ging het zo:

Goedemorgen/middag. Mag ik u iets vragen?
Jawel.
Heeft u ongebrande, ongezouten pinda’s?
Ja hoor, loop u maar even mee.
Hij/Zij  pakt een doorzichtige zak met ongedopte pinda’s
Alstublieft.
Ik: “Die zijn wel gebrand.”
Ik geef de zak waar dat opstaat: O, ja. ik zie het
Nee dan hebben we ze niet.

Bij de Coöp ging het ook zo, maar deze dame ging iets verder.:
”Nee, dan hebben we ze niet, maar de Vershof vast wel, want die branden pinda’s zelf.” Topverkoopster!
Ik  op weg naar de Vershof.
Er was nog een ingrediënt dat we voor nodig hadden: arachideolie. Enkele druppels.
Ook de meeste supermarkten zeiden dat ze het hadden, liepen met me mee en we zagen, amandelolie, sesamolie, zonnebloem, olijf- en vele andere oliën maar geen arachideolie.
“O, nee, dan hebben we het toch niet”
Na de belevenis bij de Coöp dacht ik ook de olie bij de Vershof maar te proberen.
– Heeft u ongebrande, ongezouten pinda’s ?-
“Jawel hoeveel heeft u er nodig?”
Ze weegt af en geeft mee.
Dan de olie.
“Nee, dat hebben we niet. We bakken er onze pinda’s wel in, maar we verkopen het niet”

Ik zet mijn liefste gezicht op (onweerstaanbaar):
“Ik heb er maar een paar druppels van nodig.”
De dame pakt een jerrycan en een klein plastic bakje, er liggen al een paar druppels in het bakje.
Ik mag € 5,- voor de ongezouten, ongebrande pinda’s betalen, that’s all.
Mijn pindaspeurtocht is ten einde gekomen bij de Vershof!
Leve het idee van de Coöp!

Inmiddels staan er 2 potjes pindakaas op de aanrecht. Met etiketjes: één met chocolade en één met honing.
Het is avond. We hebben er nog geen boterham  genomen.
Morgen komt het uur der waarheid: hoe  zal deze eigen gemaakte (arbeidsintensief qua shopping efforts) pindakaas smaken?