De tandenfee

tandenfeeMijn moeder heeft, toen ze jong was, Engelse ziekte gehad. Ze vertelde me dat ze daardoor slechte tanden had gekregen. Die slechte tanden had ik van haar geërfd zei ze. (niet iets om blij mee te zijn) Of het waar is (dat van die Engelse ziekte) weet ik niet: een feit is dat ik schotse tandjes heb.
Ooit stuurde een tandarts me naar een mondhygiëniste voor extra schoonmaakactiviteiten. Vroeger deed een tandarts dat bij de jaarlijkse controle zelf, later kwam er een “nieuwe” functie “mondhygiëniste” bij en kon je, al dan niet vergoed door  ziekenfonds/ziektekostenverzekering, daarheen.

Ik ging naar een mondhygiëniste, die een jaar later ging verhuizen. En omdat ik haar nu eenmaal kende “verhuisde” ik mee naar een andere plaats dan waar ik woon.
Ik ben nog steeds “patiënt” (dat noem je zo bij een mondhygiëniste) bij die praktijk.
De dame van toen vertrok ooit uit die praktijk en een ander nam het over.
Gisteren was ik bij haar en vertelde ze me dat ik nu 22 jaar bij haar patiënt was, dat had ze op mijn kaart gezien.

We keken elkaar aan: ja we waren wel wat ouder geworden. Ik kwam ooit bij een leuk, blond mooi meisje in de stoel terecht
Dat jonge meisje kwam een piloot tegen, trouwde, kreeg 2 kinderen, nam er nog een praktijk bij en is nu een mooie vrouw van omstreeks de 45 met een bloeiende grote praktijk

Twee keer per jaar zit ik bij haar in de stoel en open mijn mond voor haar. Ondanks de ongemakkelijke pose, praten we wel met elkaar en ben ik op de hoogte van haar dochters voortgang op school (één sloeg een klas over) de gigantische 2 honden die ze hebben, het nieuwe huis wat jaren geleden kwam en de ziekte, die ook haar gezin niet oversloeg. Met je mond openliggen schept een band.
Ze werkt nu nog ( door ziekte) 1 dag in de week.
Twee keer per jaar ben ik op DIE dag in haar praktijk; zij maakt mijn tanden schoon én we “praten” bij!!

Met spuug en wattenstaafjes?

 

schilderij pa

Al eerder schreef ik over het feit dat mijn vader vroeger schilderde.
Hij verkocht nooit een schilderij, maar gaf ze wel een enkele keer weg (meestal aan familieleden)
Mijn vader stierf toen ik 10 jaar was.
Mijn schone zussen hebben nog schilderijen in hun bezit en mijn broer en ik hebben er een paar.
Nu mijn broer aan het opruimen is, heb ik wat van zijn schilderijen meegekregen, want ook al hang je het niet aan de wand,weggooien doe je je vaders werk niet.
Jarenlang op stoffige zolders staan of hangen in huizen waar gerookt werd deed de kleuren geen goed, dus eigenlijk zouden deze schilderijen schoongemaakt moeten worden.

Mijn oudste broer heeft een (groot) schilderij eens door een beroeps restaurateur schoon laten maken, het koste hem een klein vermogen ( nu hangt dat schilderij nog steeds op een prominente plek in het huis van zijn weduwe)

Mijn man is op internet gaan zoeken hoe je schilderijen zélf zou kunnen schoonmaken.
Ik denk dat het beroepsgilde dat tegenhoudt want er is niet veel meer te vinden dan “Breng uw schilderstuk bij ons om professioneel te laten schoonmaken” of “haal hier een expert bij” en ja, ik las ook ergens “doe het met speeksel en een wattenstaafje”.

We vonden dat allemaal “slechte” ideeën, dus zijn naar een zaak in schilder benodigdheden gegaan en hebben advies gevraagd.
Twee flesjes tezamen iets over de € 10,- en het advies wattenstaafjes bij het Kruidvat te kopen ( 300 stuks voor 45 cent)

Mijn lief heeft al heel wat van de 300 wattenstokjes flink vies gemaakt,en één schilderstuk heeft al veel meer kleur en tekening gekregen.
Gelukkig heeft mijn lief enorm veel geduld, want er zijn nog meer schilderijen te cleanen en wie weet schatten te ontdekken.EMA collage02EMA collage03EMA collage01

lishortensia

schilderij geranium

vaas rozenschilderij dooswaterlelie