(G)een verandering

Na het tragische nieuws van gisteren is er niets dat ik nu voor mijn broer kan doen, ik heb daar moeite mee, ik ben een doener.

Dankzij de pijnstillers heb ik wel geslapen. Ik word wakker met een dikke blauwe wang. Als ik niet in de spiegel kijk, zie ik niets.
Als ik pijnstillers blijf slikken is het te verdragen.
’s Morgens doe ik wat ik moet doen en na de lunch gaan we doen, wat we altijd doen bij een probleem, een verdriet of spanning: we gaan de natuur in.
Dat zuivert.

Het waait en de zon schijnt; de zee is HET medicijn.
De Zee is ver, dus we nemen genoegen met een voormalige zee; de Zuiderzee.

randmeerWe fietsen in de wind en zon langs het Gooimeer.
We zien futen elkaar het hofmaken, sierlijk met hun hoofden om elkaar heen draaiend
In de verte klieven zeilboten door het water.
Als een zwaan naar beneden duikt en haar kontje omhoog steekt lijkt  uit de verte zijn driehoekje net een mini zeilbootje.
Bij het strand zijn grote gele gevaartes bezig het zand naar één kant te brengen; daar staat een grote lopendeband zeef.
Het strand en het beachvolleyveld worden klaar gemaakt voor een nieuw zomerseizoen. Meeuwen krijsen in de lucht.
Het fietsen langs het water geeft lucht.
Niets is veranderd, maar de druk is “even” van mijn borst af.

Een gedachte over “(G)een verandering

  1. Baars, lief mens, Je zou hem je energie kunnen sturen, jou innerlijke kracht, je gebed voor hem en jezelf, er is zoveel wat je kunt doen en ik zal je in mijn gebed niet vergeten evenals je broer. Ik wens jw een goede nachtrust,

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s