“Onbemand” kopen

eierenAls je in een (oorspronkelijk) boerendorp woont is het “leuk” om eieren bij de boer te halen. Omdat wij een stukje van het oorspronkelijke dorp wonen, ik een hekel aan boodschappendoen heb én het gemak de mens dient, doe ik meestal (bijna) alle boodschappen in één supermarkt. Af en toe, meestal met mooi weer pak ik de fiets en rijd langs een boer om eieren te halen.
Er zijn twee  “boeren” in het dorp, waarvan ik weet dat ze eieren verkopen.

Buiten staat een kastje met eieren erin; de prijs staat op het doosje en de adspirantkoper wordt vriendelijk verzocht het verschuldigde bedrag in het geldkistje te stoppen.
Ook wordt er schriftelijk gevraagd of men lege eierdozen wil terugbrengen.
Dat doen we dus.
Er is in het dorp ook een onbemand kraampje met potten jam en chutney.

Ook elders doen ze dat; dingen verkopen en een geldkistje of doosje neerzetten voor het geld. Met pompoenen in de herfst, met kruidenplantjes, fruit, eieren of zonnebloemen. Het grootste staaltje van vertrouwen heb ik in de Achterhoek gezien in een bos vlakbij een landgoed. Er stond een tafeltje bij het hek met een prachtig fotoboek van het landgoed en de streek er omheen in plastic verpakt met INZAGE erop. Het boek kostte
€ 15, – Onder de tafel stond een watervast krat met een stapel fotoboeken erin, óp de tafel een doosje om het geld in te doen.

Geweldig dat het nog kan. Eigenlijk weet ik niet of het kán, de boeken en het geldkistje stonden er, dus ik neem aan dat niemand het vertrouwen heeft beschaamd.