Botanische tuinen Utrecht

Deze tuinen zijn aangelegd rond voormalig fort Hoofddijk (onderdeel van de Nieuwe Hollandse waterlinie)
De tuinen zijn oorspronkelijk opgericht in 1639 als medicinale tuin en in 1963 op deze locatie gevestigd, ongeveer 9 hectare groot en met duizenden plantensoorten.

7 april was rotsplantendag;  de Utrechtse rotstuin is met 3.000 soorten rotsplanten de grootste van Europa.
Deze keer geen “letterblog”  van mij maar foto’s die mijn lief heeft gemaakt en die voor zichzelf spreken.BotanischeTuin01

(niet) Fietsend langs de Kromme Rijn

Wij hebben al 2 keer oude mannetjes, die van hun elektrische fiets waren gevallen, van de grond opgeraapt. Ik heb het dus niet zo op elektrische fietsen.
In onze kennissen/familie/vriendenkring zijn er 2 groepen: de ene groep  “Ligt liever dood dan een elektrische fiets aan te schaffen”;de andere groep roeptoetert:
“Je weet niet wat je mist het is zoó geweldig licht en gemakkelijk”
Vooralsnog fietsen wij “gewoon”.
Fietsen is geen hobby van me, maar om van A naar B te komen is het prima én de actieradius is groter dan met wandelen en je ziet veel meer dan in een auto zittend.

Er scheen ’s morgens een mooi zonnetje en we hadden ooit mooie herinneringen aan de Kromme Rijn, dus de fietsen op de drager en met de auto naar Fort Rhijnauwen. Rhijnauwen is het grootste fort uit de Nieuwe Hollandse Waterlinie en werd ooit aangelegd om Utrecht en Noord- en Zuid Holland te verdedigen tegen aanvallen vanuit “het oosten”.

We hadden het allerlaatste parkeerplekje op het parkeerterrein. Of liever gezegd we pasten net niet. Dus, fietsen van de drager, de drager onder de klep, toen wist mijn lief de auto nét in het laatste beschikbare parkeergaatje te friemelen .

We wilden langs de Kromme Rijn fietsen. Daar was teleurstelling één (er zou er nog één volgen) het jaagpad naast de Kromme Rijn is alleen voor voetgangers toegankelijk.
Rhijnauwen

We besloten dan maar door het poortgebouw van het Huis van Rhijnauwen te rijden en een knooppuntroute te fietsen  (Ooit was dit poortgebouw als koetshuis in gebruik nu als Stay-Okay)

We rijden aanvankelijk toch een stukje langs het water en zien  verderop een droge greppel vol met speenkruid, stukje gele natuurkunst!
We fietsen langs het Notarisbos, maar komen dan al snel naast een autoweg te rijden. Bah. Dat rijden langs een weg gaat helaas een tijd zo door ( teleurstelling nummer 2)

We fietsen door Bunnik, Odijk en langs station Driebergen- Zeist en Zeist zelf.
Een mooi fietspad maar wel langs zoevende auto’s.
We moeten  zo rijden om óóit weer bij de auto met fietsendrager uitkomen  dus kunnen we niet “zomaar” een leuk uitziend paadje inslaan.
Uiteindelijk doen we het wél en meteen daalt de rust op ons neer. Mijn lief heeft richtingsgevoel, dus we zullen wel bij de auto uitkomen.
We horen een specht in de verte en zien schapen in de wei (nog zonder lammetjes)
Wel  zien we ook een paar linedancepaarden (zo noemen wij Tinkers,  bonte paarden die oorspronkelijk door zigeuners werd gebruikt om hun woonwagen te trekken)

Als we bij het theehuis terug komen is het méér dan lunchtijd. We bestellen een broodje op het terras. Het waait enorm, fles stroop (voor bij de pannenkoeken) waait om, de menukaart waait weg, maar we pakken toch het laatste vrije tafeltje buiten.
Het is een rookvrijterras, zo staat er op de (verzwaarde?) beker met plantje erin op tafel.
Er lopen 2 meisjes te bedienen, één korte, met opgetrokken schouders en een fleecevest aan loopt rillend te bedienen; de andere met ongelooflijk lange benen en een t-shirt met korte mouwen, kennelijk geen last hebbend van de kou, brengt ons de broodjes. Ondanks de wind genieten we van de zon, het uitzicht en ons lekkere broodje.
Dit is een plek om terug te komen, maar dan om te langs de Kromme Rijn te lopen.