Financieel voordeel.

Een winkel waar je spijkers, bouten en schroeven, een kruiwagen, hark en tang kunt kopen noemden wij vroeger thuis een “mannenwinkel”. En nog steeds is dat een gangbaar begrip in ons gezin.
Tegenwoordig  zijn er Praxis-, Gamma- en Karweiwinkels maar dat zijn GEEN mannenwinkels dat zijn bouwmarkten.
In een “echte” mannenwinkel staat een man (liefst in stofjas) die uit zijn hoofd weet welk schroefje je nodig hebt.
Wij hebben zo’n mannenwinkel in het dorp.

Zondag waren we met vrienden op de lentemarkt en liepen we langs (de gesloten) winkel. Aan de zijkant stonden pallets tegen de muur. Onze vrienden hadden net verteld dat ze pallets wilden kopen om een bed van te maken. Ze keken naar deze; het waren precies de goeie! Ik beloofde er ‘s maandags even langs te gaan (onze vrienden komen uit een andere plaats) en te vragen hoe duur ze zijn.

Vandaag was het maandag en liep ik die winkel even binnen. De man, geen stofjas wel lekker casual gekleed, antwoordde op mijn vraag meteen: “Ga je gang, pak maar wat je nodig hebt”. Ik liep naar buiten en pakte de pallets.
Heerlijk het wonen in een dorp!
Ik kan twee vrienden blij maken met gratis pallets.

’s Middags moest ik even naar de Kringspierwinkel (officieel Kringloopwinkel, maar ook daar hebben we in ons gezin een andere naam voor)
Ik wil “buitenspeelgympjes”  voor onze kleinzoon hebben, zodat zijn goede schoenen GOED blijven en hij hier vrijuit een (voet)balletje kan trappen. Op de afdeling kleding en schoenen stond een bordje: vandaag alles € 1,-
Ik zag de gympies én een buitenspeeljack en betaalde € 2,-!!

Omdat mijn kettingkast zaterdag van mijn fiets was gegaan, hetgeen me bijna een schuiver op straat deed maken omdat het plastic ervan klem kwam te zitten, had mijn lief een afspraak met de fietsenmaker gemaakt. Die zou een nietpassende kettingkast passend proberen te maken (ik heb een oude fiets waarvoor geen kettingkasten meer leverbaar zijn)
Ik reed zonder kettingkast (mét oude broek aan voor het eventuele fietssmeer) naar de fietsenmaker, die zei dat deze klus wel “even” duren zou. Mijn lief haalde me op en bracht me 4 uur later, toen de fietsenmaker belde dat de fiets klaar was, weer terug naar de winkel.
Ik had  tevoren niet naar de prijs gevraagd en viel bijna stijl achterover toen ik het bedrag hoorde: “Ik heb er bijna een uur aan gewerkt” zei de fietsenmaker die mijn verkleuring zag.

De fiets zag er weer prima uit, ik betaalde en stapte op om vervolgens in het zonnetje naar huis te fietsen.
You win some you lose some!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s