“Gezien de feiten”

Den Bosch 1

 

 

Boekenweekgeschenk 2018 van Griet op de Beeck.

 

 

Een verhaal dat je, in het begin tot op je botten verkilt, als je je het huwelijksleven van Olivia en Ludo gewaar wordt.
Een liefdeloos leven, dat eindigt met de dood van Ludo. Olivia leeft verder in de “houdgreep” van haar volwassen, getrouwde dochter, die haar vader adoreert.
Ze heeft een schilderij van hem gemaakt dat in de huiskamer van Olivia op een bepaalde plaats moet hangen.
Ludo’s geschilderde ogen volgen Olivia overal en zij heeft de moed niet het schilderij van de muur af te halen. Wel zet ze de meubels anders zodat ze onder het schilderij zit en hem niet de hele tijd hoeft te zien.

Haar leven neemt een andere wending als een vroegere leerling van haar, die vrijwilligerswerk in Afrika doet haar overhaalt om een tijdje kinderen les te geven Afrika.
Eindelijk kiest ze voor zichzelf en gaat, ondanks de tegenwerpingen van haar dochter naar Afrika. Daar voelt ze zich weer tot leven komen, kan ze zich nuttig maken en ontmoet ze een bijzondere man.
Van hieraf “bruist” het boek van leven.
Als Olivia terugkomt  in België voelt ze wat ze allemaal gemist heeft in haar leven met Ludo. Ze vraagt Daniel om naar België te komen en dat doet hij.
Zijn visum is geldig voor 3 maanden en ze hebben 3 geweldige maanden.
Dan moet hij terug.
De verdere geschiedenis zal ik niet beschrijven, leest u zelf.
Een bijzonder Belgisch boek. Belgisch omdat de dialogen Belgisch zijn :
“Waarom zegt ge dat?”
“Zoveel mogelijkheden, nu ge eindelijk weer moogt.”
“Ge meent dat echt?”
Het doet mij, halve Belg (moeder geboren in Schaerbeek) heel warm aan.
Je “hoort” Griet praten in haar boek.
Warm aanbevolen.

 

Lapjes

panVan koken houd ik niet, dus hebben mijn lief en ik een aantal jaren geleden gewisseld: hij kookt door de week en ik het weekend, inclusief vrijdag. ( Ik WEET dat dit niet helemaal eerlijk is, want zaterdag doen we makkelijk en zondag zijn we wel eens weg, maar we zijn BEIDEN met deze “regeling” akkoord gegaan)
Mijn lief kookt lekker, hij vindt het leuk om nieuwe recepten te maken en is (in tegenstelling tot mij) geheel met zijn aandacht bij de pannen en de gerechten als hij kookt.

Laatst hadden we stoofvlees. Ik had nogal wat zeen en het was erg compact, niet lekker uit elkaar vallend vlees. Het vlees moest, om goed gaar te worden, 90 minuten op het vuur staan; mijn lief had het 2 uur gedaan.
Dus vroeg ik onze slager de volgende dag of je stoofvlees ook TE lang kan braden. Het antwoord, dat ik al verwachtte, was “NEEN,  dan wordt het alleen maar meer gaar”.
De slager ging de koelcel in en sneed voor ons een nieuw stuk vlees af (niet mijn bedoeling toen ik het vroeg) We hebben een klantgerichte vrolijke slager!
We kregen 4 lapjes, die we in tweeën deelden. Twee lapjes gingen in de, door man zelfgebouwde, sous-vide (vacuüm gaarder) en twee lapjes  gingen we “gewoon” braden  en dan vergelijken!

In de sous-vide gingen 2 lapjes (zout en peper en een laurierblad) vacuümverpakt  water in dat 24 uur(!) op 65 graden verhit werd. Nee, dat is niet energieverspillend, want de omgebouwde frituurpan, verhit het water exact op 65 graden. Als de 65 graden eenmaal bereikt is, slaat de pan af en toe heel even aan, omdat het water dat dan een beetje(amper graadje) is afgekoeld weer te verwarmen. Zodra de 65 graden weer is bereikt slaat hij weer af.

Na 24 uur was het moment- surprême, het zakje ging open en er kwamen twee heerlijk gare lapjes uit.
Deze keer geen saus of wat dan ook, we wilden ze puur proeven om een dag later te kunnen vergelijken met de, “gewoon” op gas verwarmde lapjes.

De volgende dag stonden de andere lapjes 2 ½ uur in een braadpan op het gas. Gepeperd, gezouten én met een laurierblaadje.
Deze lapjes waren wel lekker, maar toch wat compact.

Het beste recept van stoofvlees en het lekkerste gelukt was ons Zwolsche stoofvlees ( zie blog  van 17 jan). Maar dat stond dan ook 5 uur op.
De volgende keer gaan we dat weer doen, maar eerst een paar vleesloze dagen om het weer “recht te trekken”.
We  zijn namelijk  flexitariër*) eten minimaal 2 dagen vleesloos in de week, want de wereldwijde veehouderij is volgens de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN verantwoordelijk voor 14,5 procent van alle uitstoot van broeikasgassen**)
Met zijn allen kunnen we door een paar dagen vleesloos te eten dat terugdringen, dus waarom niet?

*)  definitie van natuur en milieu: één of meer dagen per week geen vleeseten
**) bron Greenpeace