Treinen met een boek

trein

Den Bosch 1

Op vertoon van het Boekenweekgeschenk “Gezien de feiten *)” geschreven door Griet op de Beeck kon men op 18 maart gratis reizen met de trein.
Lekker ver, lekker gratis, met boek in de hand, de trein in stappen.
Wij kozen voor ‘s Hertogenbosch.
Er hadden meer mensen dat idee, de trein naar Utrecht was propvol: we moesten staan. Helaas kregen we geen kaartjes contrôle.
Ik had graag gezien hoeveel “normale” reizigers deze zondag in de trein zaten en hoeveel “boekenlezers”. De volgende trein was wel druk, maar we konden zitten. Ook daar (helaas) geen controle (wel 3 mensen met HET boek gezien)
We hadden thuis wat vóórwerk gedaan over wat we wilden zien.
De architectuur in het Paleiskwartier, het Bastionder (informatiecentrum over vestingwerken) en de binnenstad.

den bosch 2Hoewel het ijzig koud was en met name in het Paleiskwartier**) de wind om je hoofd gierde, was deze wijk met waterpartijen zeker de moeite waard. Niet dat ik er zou willen wonen, te weinig groen en te veel steen naar mijn idee, maar apart om te zien was het zeker.
Ik snap waarop appartementencomplexen Armada heten, inderdaad lijken de gebouwen bollende zeilen te hebben en een vloot van gebouwen te zijn.

BastionderLopend naar het Bastionder. Het Bastion Oranje, waar een trap naar beneden je onder de grond brengt. We zien een videopresentatie van het beleg van ’s Hertogenbosch; het kanon de Boze Griet, in 1511 door een Keulse smid in de vorm van een vissenkop gesmeed. (Helaas bleek het kanon bij aflevering onbruikbaar en heeft dus nooit “gebulderd”) Ook leer ik daar waar de uitdrukking een “ saillant detail” vandaan komt: een saillant is een uitspringende punt van een vestingwerk: dus een in het oogspringende bijzonderheid!

Na kennis vergaard te hebben van het Bossche NU en Vroeger dompelen we ons onder in het centrum. Sommige winkels zijn open, dus het is gezellig druk. Een kleine teleurstelling is dat Jan de Groot, DE bakkerszaak voor de beroemde chocolade Bossche Bollen gesloten is!
We lunchen laat met uitzicht op het Marktplein, maar niet nadat we even de Sint Janskathedraal zijn in geweest. Als remonstrant opgevoed mensenkind raak ik altijd onder de indruk van al de beelden, de kleuren, het goud(koper), kortom de pracht en praal in katholieke kerken. Dat was in ons kleine houten kerkje totaal anders. En eerlijk gezegd zou me de pracht en praal ook enorm hebben afgeleid van het doel waarvoor ik vroeger naar de kerk ging.

Op de terugweg naar het station komen we langs Royaal, een adres waar we Bossche Bollen kunnen kopen. Voorzichtig draag ik het zakje de reis verder mee.
Bossche Bollen, een lekkernij om je thuis op te verheugen!
De treinen zijn iets minder vol dan op de heenweg, de aansluiting is perfect en…… we krijgen controle! De boeken hoeven amper uit de tas te komen: “Ik zie het al” zegt de vriendelijke controleuse. Dát horen we haar nog een paar keer zeggen als ze achter onze rug verdwijnt. Meer mensen met boeken dus!
Een enorme leerzame, gezellige leuke dag, “ergens” in de Betuwe, ter hoogte van Culemborg begint zowaar de zon te schijnen!
En dat terwijl we onderweg op de heenweg veel bevroren sloten zagen én zelfs ergens langs de rails nog sneeuw lag.

*) recensie beschrijf ik later deze week
**)Paleiskwartier omdat het om het Paleis van Justitie ligt

 

Scovilleschaal

Weer las ik iets waar ik NIETS vanaf wist. De schaal van Scoville!
Genoemd naar de Amerikaan(1865-1942): Wilbur Lincoln Scoville.
Hij was een scheikundige die in 1929 een eredoctoraat aan de University van Colombia(1929) kreeg voor het ontwikkelen van een test waarmee de heetheid van chilipeper kan worden bepaald.

Scoville liet een smaakpanel een vaste hoeveelheid peperextract proeven, die hij steeds met een vaste hoeveelheid vloeistof verdunde. Het moment waarop het panel geen scherpte meer proefde bepaalde O op de schaal van Scoville:
Een paprika scoort 0 (!)

De heetste peper, de Red Savina Habanero scoort 500.000 Scoville-eenheden, ter vergelijk tabasco scoort 5.000 eenheden en sambal oelek 2.000 eenheden.

chili