Asschatterkeerkade

Na het zure komt het zoete. Dus na de afspraak met de kaakchirurg (in april volgende ingreep) gaan we de natuur in.  Ik kijk in mijn map “ooit te doen wandelingen, fietstochten en bezichtigingen” en vindt een knipsel van de Asschatterkeerkade.

loopgraaf
Deze keer niet alleen natuur bewonderen maar ook pakken we een stukje geschiedenis mee. In 1745 aangelegd, een nog bestaand element van de Grebbelinie; de Aschatterkeerkade.
2500 meter lang, één van de langste keerkades van de Grebbelinie. We lopen op een dijkje, dan weer in een soort loopgraaf en we staan op een kazemat . Nu de bomen en struiken bladloos zijn, kunnen we de weilanden zien, het geriefhout, de slootjes en de akkers. Op de akkers ligt water in de tractorsporen, het lijkt als op een houtsnede van Escher met de wolken erin weerspiegelt.
karrespoor

Tijdens de mobilisatie van 1939-1940 zijn er loopgraven aangelegd en sinds 2011 is deze route weer  gerestaureerd en toegankelijk gemaakt. De zandzaken zijn nagemaakt van beton, maar zien er vreselijk “echt” uit.
zandzak

De kazematten zijn voor de veiligheid dichtgemaakt.
bunkers

In het weiland zien we 2 hazen achter elkaar aanrennen, op de takken zie ik een roodborstje naar ons kijken en mijn lief ziet een ree in het struweel.
Er ligt een boom over ons pad, geveld door de storm, we klauteren erover en genieten van het vogelgezang.  Het is een verstild contrast, de antitankversperring en een uitlopende braamstruik.
Naar beneden lopend zien we een gedenkmonumentje van een vader en zoon (Wessels) die 27 april ’45  door de Duitsers gefusilleerd werden. De tekst bij het monument waar twee bankjes bij staan luidt: Vader vergeef het hun. Het ontroert.

Een bijzondere wandeling die ook met een GrebbelinieApp te lopen is (Leusden)