Elk jaar meer. Elk jaar hetzelfde. Elk jaar minder

Er waren jaren dat het elk jaar beter ging. Financieel en/ op het werkvlak. Je werd ouder en je kreeg er ieder jaar geld bij van de baas; wéér een jaar meer ervaring. Regelingen werden steeds beter. Was een kerstpakket op het werk eerst een kerststol, later werd het een folder waar je zelf uit kon zoeken. Er kwamen allerlei toeslagen, voor als je het financieel wat minder had en wilde je een huis kopen waren er verschillen subsidiemogelijkheden.

Er waren jaren dat het minder met de economie ging. De regering bezigde termen als “De broekriem aanhalen” en “er moet bezuinigd worden”. De riante regelingen werden “omgebogen” Het kerstpakket werd kleiner of zelfs afgeschaft toen de kosten daarvan niet meer (of slechts gedeeltelijk) aftrekbaar werden.

En er zijn tijden (geweest) dat het minder ging. De gepensioneerden kregen er jaren NIETS bij, subsidies werden grotendeels afgeschaft en aan allerlei uitkeringen werden “eisen” gesteld, waar velen niet aan konden voldoen. Er waren minder banen, meer werkelozen en het zag er in vele gevallen “somber” uit.
Nu trekt de economie weer wat aan. Vaste (werk) contracten worden echter wel steeds schaarser: Zoals het eens was zal het niet meer worden. Wat niet wil zeggen dat het alsmaar slechter zal worden, wel anders. Elk jaar “er wat bij” zal nooit meer vanzelfsprekend worden. Soms komt er wel bij en soms (vaker) niet. Nivellering. Verlangen naar vroegere tijden heeft geen zin. We leven in het NU en zullen het ermee moeten doen.