Toevalligheid ? (2)

We bezoeken iemand in het ziekenhuis in Nijmegen. Daarna zijn we van plan in de bossen bij Ede een stukje te lopen en een hapje eten.
Als we de auto geparkeerd hebben en uitstappen komt er een auto op ons af. De man draait het raampje open en vraagt of hij ons een beetje gekke vraag mag stellen. Wij vinden gekke vragen leuk, dus hij krijgt permissie.
Hij vertelt dat hij “misschien” iemand zou bezoeken, maar even moest melden als hij langs kwam,  nu was hij zijn mobieltje vergeten.
De vraag: Mag hij even van ons mobieltje gebruik maken? Mijn lief pakt zijn mobieltje en vraagt welk nummer hij draaien moet (De andere kant van de wereld op onze kosten bellen kan dan niet)
De man pakt een briefje uit zijn borstzak en noemt de nummers op. Mijn lief draait en geeft de telefoon aan de man.
Deze wacht even en zegt dan: “Met Henk, we zijn……. hé verdorie, een antwoordapparaat”. Hij geeft het mobieltje terug aan mijn lief die zegt : ”Jammer, maar u heeft het in ieder geval geprobeerd”.
Mijn lief zet het apparaat uit, de man bedankt en rijdt weg.
Wij gaan op het terras zitten.

Even later gaat mijn mans telefoon. Hij neemt op. Het is de zoon van de man bij wie we net in het ziekenhuis zijn geweest. ”Hai, oom, je hebt mij gebeld?” Nee, dat hadden we niet. “Echt wel, ik hoorde je nog zeggen Jammer, maar u heeft het in ieder geval geprobeerd”
Probeer dan maar eens uit te leggen dat een wildvreemde meneer, ergens op een parkeerterrein een telefoon van ons geleend heeft en gebeld met “iemand”, die onze neef blijkt te zijn. We hebben het later persoonlijk aan onze neef uitgelegd.
Nou ja, verteld, want snappen doen we het nog steeds niet.
Er is ook niet boven tafel gekomen wie of welke Henk het nu was.
Hoe groot is de kans dat een willekeurig iemand op “zomaar een plaats in het land”
je mobieltje te leen vraagt en “iemand” belt die je later blijkt te kennen?