Midwinterwandeling.

Een midwinterhoorn, naar men zegt van Germaanse oorsprong, is een houten instrument dat alleen “natuurtonen”(bijvoorbeeld G-c-e-g)kan voortbrengen. Het werd vroeger gebruikt bij het Midwinterfeest ( 21 dec.) maar ook als communicatiemiddel: boerenburen konden elkaar oproepen.

In Twente, Drenthe en de Achterhoek wordt het instrument nog in de decembermaand gebruikt. In de Achterhoek werd dit weekend een Midwinterwandeling georganiseerd. Vanaf half 5 kon men de route ( 3,5 km) gaan lopen. De route begon in een museumzaal, waar in een zaal, keizer Augustus op zijn troon zat en een decreet uitvaardigde dat alle aanwezigen zich moesten laten registreren. Er werd van iedereen een vingerafdruk genomen en aan iedereen een officieel papier (stempelkaart) uitgereikt. 2 Romeinse soldaten lieten ons door, waarna de wandeling kon beginnen. De route leidde langs lichtjes (jampotjes met waxinelichtjes erin) het dorp uit naar een mooi versierde kantine van de plaatselijke voetbalvereniging. Daar was een stempel verkrijgbaar en werd binnen, het kerstverhaal verteld. Het was muisstil tijdens de vertelling die geïllustreerd werd met een PowerPoint presentatie. Na de vertelling ging het weer de kou in; het was inmiddels mistig, er hing een geheimzinnig sfeer over de weilanden en in de bossen, die invloed had op de kleine kinderen die meeliepen, ze waren vrij rustig. Bij de volgende registratie werd warme chocolademelk uitgedeeld, konden kinderen marshmallows boven het vuur houden en was er een engelenkoor te beluisteren Weer in het bos zagen we Maria met de ezel, zagen we herders en hoorden we de midwinterhoorns. De blazers stonden op verschillende plaatsen bij een vuurpot te blazen. Van verre waren ze te horen, als een soort antwoord op elkaar. In een stal gaven musicerende herders een miniconcert. Een reconstructie van een kerkje uit 801 was de behuizing voor Jozef, Maria en het kindje. Een stralende ster leidde de aanwezigen naar de deur. En daar zaten ze: Jozef en Maria elk aan een kant van de kribbe. Het kindeke (een echte baby) in de kribbe, warm ingepakt, sliep; het mondje open, zo vredig, dat iedereen die er langs liep, er stil van werd. In het museum teruggekeerd was er warme glühwein te drinken en waren er binnen oude ambachten te zien. Er was een tent bij het museum gezet waar gegeten en gedronken konden worden. De kniepertjes ( Oudejaars lekkernij) vonden gretig aftrek.

Een enorm geslaagde wandeling, waarbij het weer meewerkte aan de bijzondere sfeer en heel veel vrijwilligers zich hadden ingezet om dit een onvergetelijke wandeling te maken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s