Het kerstverhaal

wp jozef en maria

Het kerstverhaal heb ik vele malen gehoord, zien spelen en ook zelf gespeeld.
Toen ik nog kind was werd het op zondagsschool verteld, later door de dominee in de (Remonstrantse) kerk. Het kerstverhaal werd ook in kerken gespeeld.
Ik heb daar verschillende keren aan meegedaan. (Ik was het meisje met de lantaarn dat Jozef en Maria naar de stal begeleiden en eenmaal groter mocht ik een engel zijn)
Ook thuis werd het kerstverhaal onder de boom (met echt brandende kaarsjes en twee emmers water met spons er naast) op kerstavond verteld.

Getrouwd  ging ik, alleen, naar de katholieke kerk. Niet omdat het verhaal daar mooier of anders verteld zou worden, maar puur om praktisch redenen: de katholieken kennen de nachtmis en bij de protestanten is de kerstdienst op kerstochtend.
De katholieken kennen ook een kinderkerstdienst, dus zodra onze zoon daar oud genoeg voor was mocht hij met me mee. We gingen dan iets vroeger zodat hij de stal met de beelden rustig kon bekijken. In de kinderdienst werd ook het kerstverhaal verteld.
Zelf had ik het kerstboek van Dick Bruna gekocht om het eeuwenoude verhaal op kinderniveau te kunnen voorlezen.

Nu zag ik het kerstverhaal uitgebeeld door cliënten van een Zorgboerderij; mensen met een visueel-, lichamelijke- en/of geestelijke beperking. De “boerin” vertelde het kerstverhaal en “stuurde” de acteurs aan.
Jezus werd gespeeld door een echte baby, die tijdens het kerstverhaal grotendeels op Jozefs schoot zat. Jozef genoot
De koningen stonden prachtig te wezen en wachtten tot ze “op” mochten, één van de herders had duidelijk meer aandacht voor het publiek, waarnaar hij voortdurend zwaaide.
De engel vergat haar rol, zo blij was ze met de ezel in haar nabijheid. Zachte sturing was nodig om haar de bijzondere ster boven de stal te laten ontsteken. Het verhaal werd door de boerin “bijeengehouden”, maar de acteurs “speelden” de sterren van de hemel.
Ze bogen na afloop en wij, publiek, klapten onze handen stuk.

Bijzonder, hartroerend, spelend in een echte stal met veel kinderen als publiek.
Een voorrecht om erbij te mogen zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s