Katholieke straf.

Het Joodse meisje uit mijn vorige blog (ten tijde van dit blog 7 jaar) groeide op in een weeshuis met enkel meisjes. Ze ging wel naar een gemengde lagere school. Eén jongetje van  dezelfde klas, ook 7 jaar, vroeg of ze met hem ”wilde lopen”  Dat leek haar leuk. Dus ze liepen vaak samen op. Hij was geen wees; zijn ouders hadden een chique hotel en geen tijd om hem op te voeden, dus brachten ze hem naar een internaat. Hij ging soms naar zijn ouders en kwam dan terug met cadeautjes. Ze kreeg ooit een ringetje van hem. Op een dag vroeg hij of ze een ijsje wilde. Dat had ze nog nooit geproefd. Het leek haar lekker dus ze zei ja. Hij kocht de ijsjes en ze gingen op een bankje zitten: samen een ijsje eten. Daarna ging hij weer naar het internaat en zij naar het weeshuis.

Iemand uit het weeshuis had haar op het bankje met het jongetje gezien! Er werd door de nonnen een “straf” bedacht. Alle leeftijdsgenootjes moesten in een kring gaan staan. Er werd een stoel in de kring gezet, waarop zij moest gaan zitten. Eén non hield een jongensonderbroek omhoog, zodat iedereen hem kon zien en zei dat er “iemand” in de groep kennelijk geen meisje was maar een jongetje. Omdat “iemand” met een jongetje op een bankje had gezeten. Het 7 jarige meisje moest ter plekke haar broekje uit doen en de jongensonderbroek met gulp aan doen. Zo werd ze vernederd voor de hele klas!
16 jaar heeft ze in het weeshuis gezeten.

Een gruwelijk verhaal uit de mond van een, nu 77 jarige én naar ze zelf zegt,  gelukkige vrouw.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s